maandag 15 oktober 2018

CARRIERETIJGER VS HUISMUTS || ELKE


Laatst gaf ik een interview aan Het Moederfront over mijn keuze om thuisblijfmoeder te zijn en dat bracht me op een idee:

In een maatschappij waar arbeidsparticipatie één van de speerpunten van de regering is, verliest de rol van huisvrouw en/of thuisblijfmoeder aan waardering en respect. Anderzijds wordt de werkende moeder soms verweten egoïstisch te zijn: je stelt je carrière boven de zorg voor je kinderen.
Ik ben ervan overtuigd dat we als moeder allemaal doen wat ons het beste lijkt en het welzijn van onze kinderen voorop stellen.
Om meer inzicht te krijgen in de beweegredenen van beide kanten, heb ik besloten een reeks interviews te publiceren met zowel werkende moeders als thuisblijfmoeders. Ik denk namelijk dat meer inzicht leidt tot meer begrip en meer respect. En dat vind ik belangrijk: emancipatie draait om vrije keus. Laten we elkaar daarin steunen in plaats van aanvallen of veroordelen.
Girls support girls.

Vandaag aan het woord: Elke


Hoi, ik ben Elke Steenhuis, ik ben 29 jaar en ik woon met mijn man en zoontje Gijs van 3 in Klazienaveen. Ik ben juf en mijn man is kok. Daarnaast heb ik als hobby mijn blogsite www.elkeblogt.net en hou ik veel van fotograferen. Momenteel ben ik aan het re-integreren na een burn-out.

1. Heb je bewust de keuze gemaakt om te blijven werken/thuisblijfmoeder te
worden? En zo ja, wat was voor jou het belangrijkste argument om de keuze
te maken die je hebt gemaakt?

Voordat Gijs is geboren werkte ik 5 dagen in de week. Ik wilde beslist 1 dag extra vrij en dat heb ik ook geregeld. Doordat mijn man veel 's avonds werkt hebben we het zo kunnen regelen dat mijn zoon alleen op donderdag en vrijdag 3 uurtjes oppas nodig heeft. Met hulp van oma's en een hele fijne opvang heb ik nooit het gevoel gehad hem te kort te doen. Toen we afgelopen november een klushuis kochten en ik daar heel veel aan het klussen was kreeg ik dat gevoel wel heel erg. Ik besloot om extra ouderschapsverlof op te vragen. Het blijft een lastig dilemma. Aan de ene kant wil je er graag zoveel mogelijk voor je kind zijn maar financiële vrijheid is ook fijn. Vandaar dat we bijvoorbeeld wel een schoonmaakster hebben. Als ik vrij ben wil ik er dan ook voor mijn kind zijn.


2. Welke rol had je partner in dit besluit?

Mijn partner had het ook prima gevonden als ik volledig was blijven werken of meer vrij had willen zijn. Hij is wat dat betreft heel makkelijk ;)

3. Heeft het financiële aspect invloed gehad op je keuze? En op welke
manier?

Ik ben een dag minder gaan werken maar dit was financieel goed haalbaar. Ik denk dat als mijn kind heel veel naar oppas of de opvang had gemoeten, ik zeker had gekeken of ik wat meer thuis had kunnen zijn. Maar doordat mijn man en ik het onderling goed konden regelen was het voor ons goed zo.

4. Wat zie je als het grootste voordeel voor jou en je gezin aan
werken/thuis zijn?

Ik vind het zelf best fijn dat ik af en toe even niet 'de moeder' kan zijn maar ook een collega en juf. Daarnaast is het fijn dat we het financieel gewoon goed hebben. Ik weet dat mijn kind in goede handen is. Dat maakt het dat ik me op mijn werk echt kan richten op mijn werk.

5. En wat als het grootste nadeel?

Het nadeel is natuurlijk dat ik minder bij Gijs ben. Ook vind ik het zelf soms jammer dat ik heel moe ben als ik thuis ben. Ik heb dan misschien wel tijd met mijn kind maar geen energie om spelletjes te doen.

6. Het grootste argument van thuisblijfmoeder is dat het goed is voor de
hechting als minimaal één van de ouders het eerste jaar/de eerste 2 jaar
thuis en beschikbaar is. Hoe kijk jij hier tegenaan?

Helemaal mee eens. Het eerste half jaar van mijn zoon's leven is hij niet naar de opvang geweest. Mijn man en ik hebben het onderling op kunnen lossen. Daar ben ik nog steeds heel blij mee. Ik denk zelf dat een baby'tje als het kan zo veel mogelijk bij zijn ouders moet zijn, en ik ben heel blij dat wij hem dat hebben kunnen bieden. Toch kan ik me goed voorstellen dat niet iedereen dat op zo'n manier kan regelen.

7. Eén van de grootste argumenten van werkende moeders is dat
arbeidsparticipatie goed is voor je persoonlijke ontwikkeling en het je
(financieel) onafhankelijk maakt. Hoe kijk je hier tegenaan?

Tja, is misschien waar. Ik moet zeggen dat ik na 4 maanden verlof wel blij was dat ik weer iets voor mijzelf kon doen. Maar ik kan me ook voorstellen dat er genoeg mensen zijn die daar anders over denken.

8. Zou de keuze om thuisblijfouder te worden makkelijker gemaakt moeten
worden, bijvoorbeeld met een financiele vergoeding door de overheid?

Lastig. Voordat wij dachten aan een kindje, hebben wij eerst gekeken naar onze financiële situatie. Welke kosten gaan er komen? Kunnen we het betalen? Hoeveel willen we werken als er een kindje is? Ik denk dat dat voor iedereen weer anders is. Ik hoop toch ook dat mensen goed nadenken of ze een financieel de lasten kunnen dragen. Ik denk niet dat dat aan de overheid is.

9. Zou de keuze om te blijven werken makkelijker gemaakt kunnen worden en
op welke manier?

Blijft ook weer een lastig dingetje. Ik denk dat we hier in Nederland al best goed bezig zijn. Het is natuurlijk ook lastig wat voor werk je doet. Mijn werk als juf is makkelijk te combineren met een kindje maar als je onregelmatig werkt of veel overwerkt dan is het natuurlijk al weer een stuk lastiger. Wel vind ik dat voor de mannen het verlof opnemen voor je kindje wel iets normaler mag worden.

10. Heb je gevoelsmatig genoeg tijd voor/met je kind en hoe staat dit in
verhouding met de tijd voor jezelf? Ben je tevreden met de situatie zoals
die nu is, of zou je iets willen veranderen?

Nou, op dit moment ben ik herstellende van een burn-out en ben ik compleet uit balans (geweest). Dit komt mede door de verbouwing van mijn huis. Ik moet eerlijk zeggen dat ik misschien in de toekomst wel minder wil gaan werken. Mijn blog is namelijk ook mijn bedrijfje. Ik wil kijken of ik daar een stabiel maandelijks inkomen uit kan halen. Ach, eerst maar eens zorgen dat ik beter word.

11. Heb je zelf nog iets toe te voegen wat niet terug is gekomen in de
vragen?

Eigenlijk vind ik vooral dat elke ouder gewoon moet doen wat hij wil doen. Wil je toch werken? Of juist thuis blijven bij de kinderen? Wat jij wil. Ik denk dat (bijna) elke ouder wel het beste voor zijn kind wil. Overal valt wel wat over te zeggen.


Elke, enorm bedankt voor je medewerking aan dit persoonlijke interview!
Vind jij het ook leuk om mee te doen met dit project, stuur me dan even een mailtje via lindakorner83@gmail.com of een dm via Instagram.


Liefs,
Linda ♥

zaterdag 13 oktober 2018

FOOD || POMPOENSOEP MET BLAUWE KAAS EN APPEL


Als ik denk aan oktober, denk ik aan pompoenen! En dan het liefst een goede kop hete pompoensoep om na een frisse herfstdag bij op te warmen.
Het idee voor deze soep komt van een soeppakket van Zorgboerderij De Buytenhof, wat we cadeau kregen van mijn schoonouders. En uiteraard gaf ik er, zoals altijd, mijn eigen draai aan.

woensdag 10 oktober 2018

SNAPSHOTS || 64


Welkom bij een nieuwe Snapshots! Vandaag rol ik samen met jullie de herfst in. Dit zijn de foto's van september! Een mooie, maar ook moeilijke maand...

maandag 8 oktober 2018

CARRIERETIJGER VS HUISMUTS || FEMMEKE


Laatst gaf ik een interview aan Het Moederfront over mijn keuze om thuisblijfmoeder te zijn en dat bracht me op een idee:

In een maatschappij waar arbeidsparticipatie één van de speerpunten van de regering is, verliest de rol van huisvrouw en/of thuisblijfmoeder aan waardering en respect. Anderzijds wordt de werkende moeder soms verweten egoïstisch te zijn: je stelt je carrière boven de zorg voor je kinderen.

Ik ben ervan overtuigd dat we als moeder allemaal doen wat ons het beste lijkt en het welzijn van onze kinderen voorop stellen.

Om meer inzicht te krijgen in de beweegredenen van beide kanten, heb ik besloten een reeks interviews te publiceren met zowel werkende moeders als thuisblijfmoeders. Ik denk namelijk dat meer inzicht leidt tot meer begrip en meer respect. En dat vind ik belangrijk: emancipatie draait om vrije keus. Laten we elkaar daarin steunen in plaats van aanvallen of veroordelen.

Girls support girls.


Vandaag aan het woord: Femmeke.


Wil je je voorstellen?


Ik ben Femmeke 34 jaar oud en moeder van een meisje van 2,5. Ik ben getrouwd met Maarten.


1. Heb je bewust de keuze gemaakt om te blijven werken/thuisblijfmoeder te worden? En zo ja, wat was voor jou het belangrijkste argument om de keuze te maken die je hebt gemaakt?

Ik werk als docent en onderwijs maakt mij gelukkig. Ik wist van te voren dat ik niet het type ben om alleen maar thuis te zijn omdat ik dan mezelf in de weg ga zitten. Zelfs als mijn man zo goed verdient dat 't niet perse nodig is voor mij om te werken, zou ik denk ik nog steeds vrijwilligerswerk oppakken om bezig te zijn.

2. Welke rol had je partner in dit besluit?

Een gelijkwaardige rol.

3. Heeft het financiële aspect invloed gehad op je keuze? En op welke manier?

Ik ben wel minder gaan werken en mijn man juist meer. Maar doordat ik na mijn zwangerschap eerst verlof met betaling kon doen en toen promotie kreeg was het financieel ook makkelijker om minder te gaan werken. Ondertussen zit het verlof erop en heb ik deeltijd ontslag genomen zonder al te veel financieel erop achteruit te gaan.

4. Wat zie je als het grootste voordeel voor jou en je gezin aan werken/thuis zijn?

Dat ik het naast moeder zijn ook fijn vind om Femmeke te zijn en ook mijn andere kwaliteiten in te zetten.

5. En wat als het grootste nadeel?

Ik vind het thuis ook erg fijn.

6. Het grootste argument van thuisblijfmoeder is dat het goed is voor de hechting als minimaal één van de ouders het eerste jaar/de eerste 2 jaar thuis en beschikbaar is. Hoe kijk jij hier tegenaan?

Daar ben ik het deels mee eens. Ik heb geen seconde gemerkt dat ik ook maar iets nieuws heb gemist of dat ze minder aan mij gehecht is. Ik denk dat het ook grotendeels is hoe je er als moeder in staat en ik heb bijvoorbeeld ook wel momenten voor mezelf nodig anders word ik erg ongelukkig.

7. Eén van de grootste argumenten van werkende moeders is dat arbeidsparticipatie goed is voor je persoonlijke ontwikkeling en het je (financieel) onafhankelijk maakt. Hoe kijk je hier tegenaan?

Dat is voor mij niet mijn hoofdmotivatie geweest.

8. Zou de keuze om thuisblijfouder te worden makkelijker gemaakt moeten worden, bijvoorbeeld met een financiele vergoeding door de overheid?

Absoluut. Geld maakt niet gelukkig maar het maakt het allemaal een stuk makkelijker. Hoewel ik niet denk dat de overheid mijn salaris nu enigszins zou willen compenseren, dus dan zou ik er behoorlijk op achteruit gaan.

9. Zou de keuze om te blijven werken makkelijker gemaakt kunnen worden en op welke manier?

Meer sociale voorzieningen. Maar op zich vind ik het al aardig geregeld allemaal. In ieder geval in het onderwijs.

10. Heb je gevoelsmatig genoeg tijd voor/met je kind en hoe staat dit in verhouding met de tijd voor jezelf? Ben je tevreden met de situatie zoals die nu is, of zou je iets willen veranderen?

Nee, ik heb genoeg tijd voor mijn dochter en voor mezelf en ik ben erg tevreden.

11. Heb je zelf nog iets toe te voegen wat niet terug is gekomen in de vragen?

Ik vind dat de overheid zich teveel richt op dat iedereen moet werken. Daardoor lopen veel gezinnen ook de kinderopvangtoeslag mis en dat vind ik allemaal wat krom geregeld. Het liefst zou ik zien dat iedereen, ongeacht of er 1 niet werkt, toeslag mag krijgen om in ieder geval het kind 1x per week naar de opvang te kunnen brengen. Dan wel niet voor wat adem voor de (noodgedwongen) thuisblijfmoeder/vader dan wel niet voor het sociale gedeelte voor het kind.


Femmeke, enorm bedankt voor je medewerking aan dit persoonlijke interview!

Vind jij het ook leuk om mee te doen met dit project, stuur me dan even een mailtje via lindakorner83@gmail.com of een dm via Instagram.


Liefs,
Linda ♥

vrijdag 5 oktober 2018

STUFF I LOVE || #11


Welkom bij een nieuwe Stuff I Love! In dit item bespreek ik de leukste dingen die ik de laatste maand ben tegen gekomen. Wil jij graag een leuke ontdekking delen of ben je geïnteresseerd in een samenwerking, holla at ya girl op lindakorner83@gmail.com of Insta DM

woensdag 3 oktober 2018

SNAPSHOTS || 63


Hoii!! Welkom weer bij een nieuwe snapshots. Mijn blog heeft tijdens de zwangerschap en de eerste weken na de miskraam even on hold gestaan, dus ik neem jullie helemaal mee terug naar augustus. Nog even wat zon op de beeldscherm!

maandag 1 oktober 2018

MISCARRIAGE || EERSTE TRIMESTER, EN TOEN GING HET MIS


Oh jongens, wat heb ik me verheugd om aan jullie bekend te maken dat we weer een kindje verwachtten. Er stond zelfs al een opzet klaar om uitgebreid te vertellen over dat spannende eerste trimester. Maar helaas... Precies op de dag dat we de 'veilige' 10 weken bereikt dachten te hebben ging het mis. Mijn grootste angst van dat moment werd werkelijkheid, op een totaal onverwachts moment verloor ik ons kindje.