dinsdag 18 oktober 2016

PERSONAL || MOM BOD


Zwangerschapskilo's

Note to self: Koop geen kleding meer als je zwanger bent die je van plan bent te dragen ná de zwangerschap! In mijn kast hangen verschillende jurken, tops en een broekpak die allemaal een goed idee leken toen ik nog in verwachting was. Tegenaan gelopen in de uitverkoop of gekocht al dromend van een slank lichaam als de baby er eenmaal uit zou zijn... In praktijk blijkt het allemaal net niet de juiste maat, een slecht model of gewoon niet leuk genoeg. Helaas. En die 'nieuwe' kleding is niet het enige probleem.

Ik kwam 10 kilo aan tijdens mijn zwangerschap. Op die enorme buik na, zag je vrijwel niet dat ik in verwachting was. Wat was ik trots! 10 dagen na mijn bevalling waren al die kilo's eraf en 6 weken later kon ik al mijn spijkerbroeken weer aan. Van het litteken van de keizersnede is nog amper wat te zien. Niets te klagen, zou je denken! Totdat ik een foto terug zag van mezelf in bikini op vakantie. Jolie op mijn arm, hangbuikje eronder keurig van opzij vastgelegd. WTF. En hoewel ik hier nog blij riep dat ik geen striemen had, zaten die er in week 39 opeens wel. En die gaan dus ook niet meer weg!
Vorige week kwam ik de overbuurvrouw tegen, type plat-Rotterdams en recht door zee. 'Ben jij weer zwanger?' vraagt ze. 'Nee...' zeg ik, bijna verontschuldigend. 'Dat buikje is nog van de vorige!'
'Nog steeds?!'
Ik weet niet of ik moet lachen of huilen. Ik trek Jolie nog maar eens dicht tegen me aan. 'Jij bent het helemaal waard hoor, wijffie!'

Mom bod

Ik kan dus weer hetzelfde wegen en dezelfde maat kleding passen als voor de zwangerschap, mijn lichaam is absoluut niet hetzelfde. Stiekem lijk ik nog steeds een beetje zwanger. Ik heb het er zelf ook wel een beetje naar gemaakt. Ik geef volledige borstvoeding en in het begin had ik de hele dag honger en viel ik alleen maar af. Je lichaam werkt extra hard en alle voedingsstoffen gaan naar de baby. Dan kan dat grote stuk chocolade best wel! Maar inmiddels is Jolie 8 maanden en beloon ik mezelf nog steeds met een reep chocolade. 3x per week! En dan heb ik het nog niet eens over de boterhammen met pindakaas. En hagelslag. Of Nutella.
Ik troost mezelf met de gedachte dat ik nu een moeder ben. Dat ik een baby heb gedragen en gebaard en dat mijn lichaam dus niet meer hetzelfde kan zijn als ervoor. Maar eigenlijk is het gewoon k*t. Want iedere ochtend is aankleden weer een uitdaging. Wat moet ik nu weer aan? Wat als niet alleen de op een verkeerd moment gekozen kleding niet goed zit, maar ook mijn oude kleding allemaal net niet past? En wat als je je in je joggingpak niet meer cozy voelt, maar meer Ma Flodder? Mijn haar wat altijd zo casual in de war zit is opeens niet meer speels, maar armoedig. De 'dad bod' was helemaal hot (weet je nog, die foto's van een iets te vatsige Leo DiCaprio waar we allemaal mee wegliepen?), maar hoe zit dat eigenlijk met de 'mom bod'?

Mojo

Het probleem ligt niet eens bij de kilo's. Of bij het warrige haar of dat buikje. Of bij die enorme melkuiers in die sneue voedingsBH... Het zit 'm in de verandering, het jezelf even niet meer terugzien in de dagelijkse dingen. Want ben ik de enige die soms niet eens aan douchen toekomt met een rondkruipende baby die je geen moment uit het oog kan verliezen?
Mijn mojo dus, waar is die gebleven? Ik moet op zoek! Ik ben Jolie's moeder, en dat is de mooiste rol van mijn leven, maar ik ben dus ook gewoon nog Linda (ik vond het altijd vreselijk als mensen dat zeiden... en nu zeg ik het zelf... blugh! zo cliché). Ik mis mezelf.
Dus stap ik nu iedere ochtend vrolijk mee met de oudjes bij Nederland in Beweging, gebruik Roels vrije woensdag om te bloggen ergens in een koffiecafé met wifi en ik houd de chocolade buiten de deur. Ik draag mijn glitterbroek naar de supermarkt en maak me op, al is het maar voor een blokje om met lieve Jolietje. Het zijn de kleine dingen die het 'm doen!
Hoe lang het duurt tot mijn hangbuikje verdwijnt weet ik niet. Of totdat die mojo terug is. Dat maakt ook niet uit, het is een mooie herinnering aan deze bijzondere periode. En tot die tijd is corrigerend ondergoed mijn beste vriend!

Q: Zijn er newborn mommies die dit herkennen? Of zat jij meteen weer strak en lekker in je vel?

6 opmerkingen:

  1. Oke deze blog had ik dus ff nog niet willen lezen
    ������. Ik ben hier zooooooo bang voor �������� (28 weken en nu nog fit)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Nog niet over nadenken, joh, genieten van die mooie buik! Je hebt er toch niet zoveel invloed op... En met jouw lijf denk ik dat je je echt geen zorgen hoeft te maken! x

      Verwijderen
  2. Mooi geschreven en oh zo herkenbaar.. Het gaat vooral om die mojo inderdaad. Terwijl ik me vroeger opmaakte om te gaan werken, ga ik nu met los haar en zonder make up de deur uit. Omdat ik de tijd niet vind 's ochtends om mezelf wat te verzorgen. Ik was 18 kg bij en er is 2 kg blijven hangen. Heb er vrede mee genomen :-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb ook zo vaak geen make-up op, en ik schaam me er niet eens meer voor! Soms zie ik een foto van mezelf en dan denk ik: shit! Wat zie ik eruit! Haha!

      Verwijderen
  3. Ik heb tot aan de bevalling gesport bij Mom in Balance met zwangerfit en doe dat ook nu weer met Back in shape. Dat helpt denk ik bij het fit voelen. Ook ik hen echter veel honger en probeer dat netjes met brood en fruit en groenten op te lossen, maar uiteraard lukt dit niet altijd. Ik heb m'n oude figuur wel weer redelijk terug, iets meer vet bij m'n buik dus sporten we lekker door bij Mom in Balance zodat ik snel weer Back in Shape ben

    BeantwoordenVerwijderen

Speak up! Ik waardeer het! ♥